badass business coach

Een rete-awkward gevoel

Een gevoel waar we ons voor schamen. Waardoor we het weg proberen te proppen.
En daardoor alleen maar groter wordt.

Ik heb het over ontevreden zijn.

Want heeeeel eerlijk? Er is weinig om ontevreden over te zijn in dit land.
Qua welvaart hebben we hier niks te klagen.

Dus ook al doe je werk waar je niet blij van wordt…
Vergeleken met de rest van de wereld heb je niks te klagen. Toch?

Dus zet je maar door.
“Niet zeuren, gewoon doorgaan”
“Er zijn superveel mensen die smeken om werk als dit”

Als je in loondienst bent wordt je er iedere 25e van de maand aan
herinnerd dat er niks te klagen valt.

En als je ondernemer bent – nou dan mag je al helemaal niet meer klagen.
Daar heb je potverdorie zelf voor gekozen. En nu MOET het leuk zijn.

De ontevredenheid vind je dus rete awkward om uit te spreken.
Al helemaal naar vrienden die het wél naar hun zin hebben.
En bij wie alles voor de wind lijkt te gaan.

Dus je denkt al snel: “shit, ik mag me niet zo voelen, laat ik me focussen op dankbaarheid.”

MAAR

Wist je dat je stiekem best een beetje dankbaar mag zijn voor dat gevoel?

Want weet je wat dat ontevreden gevoel jou eigenlijk zegt?!

Dat je nog steeds ziet dat het ook anders kan.

Dat je niet wil opgeven voor een mediocre bestaan.

Er is iets in jouw binnenwereld wat jouw aandacht probeert te trekken en zegt:

“Hey mop, dit is het niet.
Zo hadden we het niet voor ons gezien.
Het kan ook echt anders.”

We haten dat gevoel van ontevredenheid.
Maar in feite is het een systeem wat VOOR je werkt.

Mits je er wat mee doet.

Voor altijd blijven zwelgen in die ontevredenheid…
Of net zolang wachten tot dat gevoel (en alle andere gevoelens) worden afgestompt…

Dat heeft niet zoveel zin.

Dan word je een slachtoffer van je eigen ontevredenheid,
en volgens mij zijn we daar allemaal allergisch voor.

Dat is net zoiets als door je wekker heen willen slapen.
Dat moet je echt een jaar goed oefenen en uiteindelijk horen de buren dat
irritante geluid wel, en jij slaapt erdoorheen. Volgens mij wil niemand zo zijn.

Zie die ontevredenheid als een wekker:

Hey, wake up.
Kom je bed uit, ga een nieuwe dag tegemoet,
en maak keuzes waar je WEL blij van word.

Eén van mijn klanten kwam bij mij omdat ze een super ontevreden gevoel had over haar werk in loondienst. Ze wilde graag starten met ondernemen.
In 1 van de eerste sessies zei ze:

“Ja shit, zoveel mensen dromen van deze baan.. maar ik ga op dit moment echt nog liever achter de kassa bij de appie zitten.”

Dat ze dat hardop zei, haalde al een grote lading van die ontevredenheid af.
Al helemaal door mijn reactie.

Maak je zo’n opmerking naar anderen, dan krijg je vaak een reactie als:
“Maar kan je het niet nog even proberen? Misschien ben je toe aan vakantie.
Hebben ze geen andere functie voor je?”

Ik zei lachend: “Snap ik, laten we ervoor zorgen dat we jouw ondernemersideeën zo snel mogelijk concreet maken, zodat je ontslag kan nemen en ook niet achter de kassa hoeft te gaan zitten ;)”

Want ik neem die ontevredenheid serieus. Ben blij dat je ‘m voelt.
Dat er iets in jouw systeem is wat gewoon nog steeds heel groot droomt.
En weet dat die dromen waargemaakt kunnen worden.

Dus DOE er wat mee.

Ik probeerde ‘m ook heel lang weg te stoppen.
En al helemaal in het ondernemerschap vond ik dat ik het niet mocht voelen.
Maar sinds ik het als een alarmbelletje ben gaan zien – als teken dat ik gewoon wat acties mag aanpassen, vind ik het helemaal bueno.

Bijvoorbeeld deze wekelijkse Badass Booster.
Ik vind schrijven te gek. En ik vind het al helemaal insane dat er honderden mensen deze mails krijgen en lezen iedere dinsdag.

Maar sinds een week of 3 werd het gedoe.
Het lukte me niet om ‘m op tijd te sturen. Ik voelde ontevredenheid.

Ik dacht niet: “dat mag ik niet voelen want ik moet dankbaar zijn voor de mensen die het lezen.”
Ja hehe, daar ben ik ook knetter dankbaar voor.

Maar daar had dit niks mee te maken.

Ik vond het gewoon irritant worden dat ik niet meer ‘s morgens in m’n pyjama met m’n bril op achter m’n laptop kon duiken – met m’n haver cappuccinotje – lekker in het wilde weg kon typen.

Dat ging niet. Want zodra ik naar beneden ga, moet Millie uitgelaten worden.
En dan loop ik gelijk een heel stuk met haar, was die mail niet op tijd af….
werd het gedoe. Voelde ik ontevredenheid.

Dus pas ik het aan. En lig ik dit nu in bed te schrijven. Super chill.

Ja, we mogen allemaal rete dankbaar zijn dat we onderdak hebben en te eten en een vangnet en een laptop om deze mail op te lezen en dat onze issues soms zijn dat de Oatly (havermelk) overal op is.

Maar dat betekent niet dat je je dromen niet meer mag waarmaken.

Dat kan allebei.

Mits je dat ontevreden gevoel aanpakt.

Bij de horens (zeggen ze dat zo?!)

En met de juiste mensen. Met iemand die het snapt.
En binnen no time een oplossing heeft.
Zodat je keihard kunt gaan bouwen aan die dromen van je.

Oja nog ff over die coachee.
Ze heeft (halverwege ons traject) haar baan opgezegd 🙂

Ze heeft ondertussen zoveel vertrouwen in haar ideeën en haarzelf,
dat ze helemaal ready to go is met haar business.

Vet. Badass, toch?

Ben jij daar ook aan toe? Kijk dan even bij mijn Badass Business Traject.
Vul de match-call vragen in en wie weet kom jij in aanmerking voor dit vette traject!