ondernemerscoach

Overleven in Alaska?

Joepie. Vakantiegeld.
 
Lekker hè? (als je het krijgt dan).
Hij wordt misschien vandaag wel weer op je rekening geplempt.
 ZO fijn.
 
En precies 1 van die dingen die jou tegenhoudt om verder te gaan.
Om iets te gaan doen wat je wél leuk vindt.
 Het is zo’n factor die je leven zo lekker comfortabel maakt ;).

En dat mag hoor.

Maar ik spreek zoveel vrouwen met een wens om ‘anders te leven’.
Om niet meer keuzes te maken op basis van wat hoort.
Of zomaar is gebeurd.

“Ik koos een studie en rolde in die job, whoops.”
Dat willen veel mensen niet meer.
Ze willen iets anders.
Maar wat is dan anders?!

Gister keek ik Win the Wilderness op Netflix.
Jason had een dagje vrij en we waren al 3 keer nat geregend :’D.
Dus Netflix bingen it was.

Koppels uit de UK moeten daarin laten zien of ze kunnen overleven in Alaska.
Ze kunnen een huis winnen in the middle of nowhere.
Gebouwd door een stel die daar ALLES zelf hebben gemaakt.

Die koppels wilden allemaal ‘anders leven’.
Verandering. Uitdaging.

Bij sommige zag je trouwens wel echt de schrik hoor.
Als ze eenmaal (per bush plane) bij dat huis aankwamen.

Het is er prachtig. Maar er is niks. Behalve beren.
En het is MEGA hard werken.

Anderen hadden nog commitments in de UK.
“We willen wel winnen maar we kunnen hier niet vaak zijn.”

Waarop de huidige eigenaren terecht zeiden:
“Als je het huis te lang alleen laat neemt de wind het mee.”

Een ander stel wilde het weer ZO graag, dat ze het doel
van de survival opdrachten voorbij schoten.
Die wisten dat ze capabel genoeg zijn, maar het kwam er niet helemaal uit.
Door de stress.

Anyways.

Ik vind het heerlijk om dat soort programma’s te kijken.
Mensen die strijden voor hun droom.

Het koppel wat het huis heeft gebouwd was ZO trots. En ze zeiden zo vaak:
“Veel mensen zeggen ‘ik zou nog willen’, wij kunnen zeggen ‘we did it'”
En DAAR glinsterden hun ogen zo hard van.

Deze mensen zijn radicaal anders gaan leven.
En daardoor begon ik me heel hard af te vragen.

1. Waarom willen we anders?
2. Wat willen we dan precies?


Ik denk dat er een groep mensen die onbewust heel kriebelig wordt van hoe 
comfortabel we het onszelf hebben gemaakt.

Of hoe materialistisch.
Net iets teveel geld uitgeven tijdens het shoppen.
Geen geld geven aan de collecte. 
En je over allebei schuldig voelen.

Dat het zo set in stone is, dat we er juist onrustig van worden.

Dat bepaalde keuzes gewoon ‘zo zijn gegaan’,
omdat jou is geleerd om slimme beslissingen te nemen.

En je ziet steeds meer een shift van mensen die zeggen:
“Amehoela. Ik kap daarmee, en kies nu voor wat ik vet vindt.”

Ze willen autonomie. En impact maken.

Ik sprak vorige week 3 vrouwen die vanuit die ‘zoals ‘t heurt’ situatie
naar een creatieve onderneming zijn gegaan.

Dan ga je dus van een gespreid bedje (ik noem even wat:
vast contract, salaris, dat vakantiegeld, bonussen, auto misschien) terug naar nul.

Basically vergelijkbaar met de wildernis in Alaska waar precies NIKS is.
Behalve beren ;).

Dat is dan wel ff behoorlijk oncomfortabel :p

Je begint met een klein onderkomen te bouwen.
Iets wat je veilig houdt voor de natuur en het weer.

Je bouwt het steeds verder uit.
Tegelijkertijd ben je hele dagen bezig met drinkwater en voldoende eten hebben.

Het lijkt zo oncomfortabel.
Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan?
Als je dat sprankeltje in die mensen hun ogen hebt gezien, weet je waarom.

Net als met je business :).

Je bouwt keihard, from scratch.
Je werkt aan je business (plannen voor de toekomst)
en in je business (je werk doen voor/met klanten)

Je leert hoe je omgaat met de beren (op de weg).
Want die zijn er altijd.

Alle (financiële in dit geval) comfort valt even weg.
Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan?

Kijk maar eens in de ogen van iemand die vertelt over het ondernemerschap.
Dat sprankeltje in hun ogen… dat passievolle verhaal. DAAROM!

Omdat jij autonomie wil. Omdat je weet dat je het kan.
Omdat je bewuste beslissingen wil maken.

Omdat tijd, energie en plezier meer waard zijn dan je vakantiegeld?

Omdat jij in the end wil niet willen zeggen: “ik had nog zo graag…”

Jij wil zeggen: “I did”

x Romy

PS: Laat je me even weten wat deze blog met je doet?

PPS: Wil jij jouw eigen Badass Business opstarten?
Daar ondersteun ik je graag in. Via mijn gratis ebook (hier downloaden)
of mijn gratis Masterclass (hier inschrijven).